Είχαμε ήδη βγει σώοι από τον θορυβώδη ανεμοστρόβιλο της εφηβείας μας, πιστεύοντας πως είχαμε κερδίσει στην επανάστασή μας γράφοντας μεταξύ 1992 και 1994 στίχους σαν κι αυτόν. Βρεθήκαμε, όμως, ξαφνικά, μπροστά σε μία πραγματικότητα σκληρή αλλά και όμορφη συνάμα, η οποία μας οδήγησε κάπου στο 1998 να πειραματιστούμε σε ένα είδος μουσικής που λίαν προσφάτως είχε μπει στη ζωή μας. Μαζέψαμε τις φωνές μας που είχαν γλιτώσει, μεν, από την μεταφωνία της ηλικίας, κρατούσαν, δε, μια παιδικότητα που δεν ήθελε να απαγκιστρωθεί από πάνω μας, και το ηχογραφήσαμε ατόφιο, προκειμένου να θυμόμαστε σήμερα εκείνα τα χρόνια...

ΟΤΑΝ

Στίχοι: Παύλος Γρηγορίου

Μουσική: Παύλος Γρηγορίου, Βαγγέλης Χαραλάμπους

​

 

Όταν η ανάσα μου γίνεται κραυγή
και η ψυχή μου φωτιά απεγνωσμένη,
όταν ο πόνος μου γίνεται σιωπή
κι ο φόβος μου το τέλος περιμένει,
όταν το δάκρυ μου γίνεται ουρανός,
το γέλιο μου κορίτσι που χορεύει,
όταν το αίμα μου γίνεται νερό
και η πηγή αρχίσει να στερεύει.

 

Ίσως αυτά που έχασα
τίποτα δε θυμίζουν,
υπήρξαν πράγματα απλά
που ζουν μα δε γυαλίζουν.

 

Όταν το τέλος μου γίνεται αρχή
και η ζωή μου ένα διάλειμμα θανάτου,
όταν ο χρόνος μου γίνεται ασταθής
κι ο χώρος μου το χρώμα ενός λάθους,
όταν το σώμα μου γίνεται βροχή
κι η σκέψη μου παγώνει σαν το χιόνι,
όταν τα μάτια μου γίνονται χρησμοί
και ο Ιούδας της ανάμνησης το πιόνι.

 

Ίσως αυτά που έχασα
τίποτα δε θυμίζουν,
υπήρξαν πράγματα απλά
που ζουν μα δε γυαλίζουν.

 

Ίσως αυτά που έχασα
τίποτα δε θυμίζουν,
υπήρξαν πράγματα απλά
που ζουν μα δε γυαλίζουν.

 

Ίσως αυτά που έχασα
τίποτα δε θυμίζουν,
υπήρξαν πράγματα απλά
που ζουν μα δε γυαλίζουν.

 

Ίσως αυτά...

 

 

Ενορχήστρωση / Παραγωγή: Βαγγέλης Χαραλάμπους (1998)

Keyboards: Βαγγέλης Χαραλάμπους (1998)
Ηχογράφηση / Μίξη: Quantise Studio (1998)

Mastering: Quantise Studio (1998)